پرده
ﮔراز كافر رخِ مستت به يك سو ﭼادر اندازى
به ايمان و دل و دينم تزلزل را در اندازى
زيانت كو اﮔر از كوشهءِ ﭼشمى به تو ديدن
به يك ديده ﻧﮔاه آتش بهر خوشك و تر اندازى
كجا راهم برى آخر ازين بختى كه آزمودم؟
ز دريائى ﭙراز خونى از ين بال وﭙر اندازى
ﭼه ﭙرده ﮔزهرآن شى خود عيانى بردل عشاق
قيامت را به پا كردى از ين جان و سر اندازى
خدارا يك نسيم لطف كه تا ﭙرده بر اندازد
كه تا برخرقهءِ عشاق شود سيم و زر اندازى
به اين باور ﭼرا جامى خورم تا غم بسر آيد
ازآن بهتر خمار عشق به او مستى ﮔراندازى
2005/03/14