مسافر  هر  کجا   باشد    دلی   تنگ  و       پریشانه             

 ده هرسونی(1) که گم  میلهِ پَسم(2)  دل  مو سونی خانه 

اگر خانی (3)   کنَد  ﺁدم   ده  ملکی  غیر   بی    سوده

  که  یه(4) آوُ(5) و  یه نانی غم الی  در دل کجا  رانه (6) 

ازی   قصری   بلن  بیرو   که  زندان ِ  سیاه ءِ   عمر

 امو پخسهِ (7)  گلی  خوب و ٬  چه  نوربنده  امو  مانه 

ازی کوت و٬ازی سوت و٬آچغ(8) شخلی(9) شدوسیری

امو  پیرو(10)  امو تمبو (11)  سَوز  دسمال بلی   شانه

امو  نوربن   سیاه  مویم    بلن   بییء   شَکر   رویم

خیالِ(12 ) دل! ده دل را کد. روپی  جیل(13) وشرنگانه

کنو(14)  حاجت  روای  دل  که  بثمل شد  دلیِ  رازیم

سخی  جانم ! علم  پوشی  کنَم  درگی(15)  تو  نظرانه

خدا  یا  توغ(16) که  مُردم از غمی  دوری  و  تنهایی

وطن  گم  شوده  میگردم   ده  ار  درکهِ ءِ      بیگانه

5∕12∕2010


1- به هر طرفی    2-( گم٬قدم) ( میلی٬میگذازیم)(  پسم٬باز هم)    3- خان٬کسی که با شان و دبدبه باشد.    4-    این    5- آب    6-میل نه داشتن.   7- دیوار    8- آچاغ ٬ شاخهء درخت    9- میخ مانند    10- پیراهن    11- پیجامه٬ زیرتانه پیراهن٬ایزار    12- در لهجهء هزاره گی برای  زیب و زینت استعمال میشود.    13- به نخ کشیدن چند مهره٬دانه یا روپیه.    14- بکن٬اجرای کاری    15- درگه٬دروازه         16- کرده