دَ یی روزا غدر دل تنگ تو استم
برو خانه موشوم الدنگ تو استم
پیرِ روزی بده خو آو بوبره...
که چم سوختی و روی و رنگ تو استم
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/09/20
دَ یی روزا دلم بخشیت کبابه...
پیشِ چمّه دو عکس از تو دَ قابه
سر و روی تو دوبیتی شد، میخانم-
وَ قابِ عکس میز اصلن کتابه
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/09/18
تبایم از دو قاشی خوش نمای تو
لب و دندو، دو چیمای سیای تو
قلم رس گیده از دل خُو، خدایم
تمامی تو ره از سر تا به پای تو
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/09/17
"شاو عید"
شَوی عید و سر و روی خوره جم نه
جگر! بخشی صُبا خود خوره سَم نه
فقط افتو برو اَمدون شی رُشنی
وُ کهِ مفَتی موشه چادر ره لم نه
ظاهرسلطانی/ابوظبی 2012/8/19
مغُل دختر لَب و دَندون تو نوربن
اَمو خامَک بَلیَ پیرون تو نوربن
رَوپی جیَلی بَلیَ وسکت خَیالی
کَمر رفتُو و خندیدون تو نوربن
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/04/7
د یی روزا بچی مس کال نمیدی؟
از اَمد و رفت و اید آوال نمیدی؟
د یی شاوا چرا آن لین نموشی؟؟؟
یگو پوستِ د رویی وال نمیدی؟!
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/09/12
شَوی ده خاو مه دو دیدی تو گل کد
لب و دندو وَ خندیدی تو گل کد
بلی تالا لبِ جویی ده آغیل
امو لَولَو شدی بیهِ تو گل کد
تو کهِ افتو مه کهِ سایهِ تو بودُم
بَلیبُوری بَلن بیهِ تو بودُم
اگر پخسهِ گَلی واری مه خامیم
فقط بخشِ لظهِ تکیهِ تو بودُم
اَلی نوربن ده خا وی مو گذر کو
مسافر شُو کمی از مو سفر کو
تمامِ زنده گی بی رنگ و بویه
کَمک از سرمهِ ی چم خو نذر کو
کَمک از سرمه ی چم خُو رَوا کو
دو پرکِیلی دَلی از مُو دوا کو
دَ زی ملکِ غریبی تاو تب ره
قدی یادی اَزو روزا شفا کو
ظاهرسلطانی/ابوظبی
2012/08/11