زمستان وطن
ﭼشم ها در نظارهء
هُجوم بال هاى ابلق مرغان مهاجر
توده هاى ابر بر فراز آسمان
آفتاب از نگاه ﭼادر نشينان آبى در آرامش و سكوت
گو يا كه برف مى بارد
زمين عروسك ﭙيراهن سفيدى شد
ما در نوازش لائه هاى ﭼين آن
تا امتداد هاى دور دست
دست بدست
آرزو ها به اميد رسيد
احساسات در بالا ترين اوج
عشق در شفاف ترين مرحله
همه جا زيبا بود
تاريخ فراموش شده